0
مصادیق نشوزمصادیق نشوز

مصادیق نشوز (ناسازگاری) مرد در قانون مدنی

مصادیق نشوز (ناسازگاری) مرد در قانون مدنی

این مقاله اختصاص داده شده است به موضوع مصادیق نشوز که مطابق با نظریه کارشناسان  موسسه حقوقی کیانداد تهیه شده و در اختیار کاربران قرار می گیرد.

مصادیق نشوز (ناسازگاری) مرد

مصادیق نشوز و تخلف مرد در قانون مدنی شامل موارد زیر می ‌باشد:

عدم وفاداری زوج (مرد) به زوجه (زن)

در قانون مدنی هیچ اشاره ‌ای به تکلیف لزوم وفاداری زن و شوهر نشده است، در فرهنگ اسلامی ‌هر گونه ارتباط آزاد بین زن و مرد با افراد دیگر ممنوع و ناپسند است. تا جایی‌که مجازات رابطه نامشروع زن و مرد همسردار با غیر، بسیار سنگین ‌تر است.

این امر نشان ‌دهنده درجه اهمیت وفادرای زن و شوهر پس از ازدواج است و رعایت این مسئله، هم نسبت به اهمیت ایجاد اعتماد و ارتباط سالم بین زوجین (زن و شوهر) و هم نسبت آن با برقراری نظم عمومی ‌و عفت اجتماعی، کاملاً مشهود است. در حقوق کنونی نه تنها رابطه نامشروع زن و شوهر با دیگران جرم محسوب می‌شود، بلکه می‌تواند به لحاظ حقوق خصوصی مستند درخواست زن برای جدایی و جبران خسارت مادی و معنوی از نظر وارد شدن ضرر به آبرو و حیثیت خانوادگی فرد نیز محسوب شود.

بنابراین چنانچه عدم اجرای تکالیف تعیین شده بر عهده شوهر، موجب عسر و حرج (سختی) زن گردد، بر اساس ماده ۱۱۳۰ قانون مدنی، زوجه می ‌تواند از دادگاه درخواست طلاق و جدایی نماید.

در واقع در صورت سرپیچی مرد از انجام وظیفه قانونی‌ خود در این مورد، این‌گونه نیست که زن بتواند برای تذکر و تنبیه، مقابله به مثل کند و از تمکین و اطاعت زوج (مرد) خارج شود، بلکه ضمانت اجرای تخلف مرد از انجام وظایف زناشویی، بر اساس شروط ضمن عقد می ‌تواند از موارد درخواست طلاق و جدایی از سوی زن باشد.

هرگاه یکی از زوجین (زن و شوهر) تکالیف خود را انجام ندهد، طرف دیگر می ‌تواند به دادگاه مراجعه کرده، درخواست اجبار ممتنع (خودداری کننده) را به انجام آن بخواهد.

همچنین تکلیف شوهر به انفاق (نفقه و خرجی)، از اموری است که هرگاه نتوان شوهر را اجبار به پراخت آن نمود، به ‌وسیله بازداشت اموال او و فروش آنها، می ‌توان آن را دریافت کرد، مگر آنکه قادر به پرداخت آن نباشد.

ولی تکالیف دیگر زوجین قائم به شخص آنان و مبتنی بر محبت و علاقه قلبی است که به وسیله اجبار به انجام آنها مستقیم یا غیرمستقیم، در بسیاری از موارد به نتیجه مورد نظر نمی ‌توان رسید مانند حسن معاشرت و خوش ‌رفتاری، تشیید (استحکام) مبانی خانوادگی، اطاعت زن از شوهر و مانند آنها.

با وجود این، اگر زوج (مرد) با میل قلبی به تکالیف زناشویی اقدام نکند، در این صورت قانون برای ضمانت اجرای آن بر اساس ماده ۱۱۳۰ قانون مدنی و شروط ضمن عقد، حق درخواست طلاق به دادگاه بر مبنای عسر و حرج و سختی را در نظر گرفته است.

پرداخت نفقه و خرجی

مهمترین تکلیف مالی شوهر که با نشوز ارتباط دارد، پرداخت نفقه‌ زوجه (زن) می ‌باشد. شوهر ممکن است به دلیل ناتوانی مالی از پرداخت نفقه خودداری نماید و یا با وجود داشتن توانایی مالی به دلایل مختلف از پرداخت نفقه و خرجی زن خودداری نماید. دلیل از پرداخت نفقه خودداری نماید.

زن می ‌تواند در صورت خودداری شوهر از دادن نفقه، به دادگاه مراجعه کند. و دادگاه میزان نفقه و خرجی را تعیین و شوهر را به دادن آن محکوم می ‌کند.

چنانچه زن نتواند شوهر را مجبور به دادن نفقه کند و یا  شوهر در پرداخت نفقه و خرجی ناتوان باشد، زن می ‌تواند بر اساس ماده ۱۱۲۹ قانون مدنی از دادگاه بخواهد که شوهر را مجبور به طلاق کند تا دادگاه پس از رسیدگی، شوهر را به طلاق مجبور نماید.

همچنین بر اساس ماده ۵۳ قانون حمایت خانواده، هر کس با داشتن توان مالی، نفقه زن خود را در صورت تمکین (اطاعت) او ندهد یا از پرداخت نفقه سایر اشخاص واجب‌النفقه خودداری نماید، به حبس تعزیری درجه ۶ محکوم می‌ شود. و تعقیب کیفری مشروط به شکایت شاکی خصوصی است و در صورت گذشت او از شکایت در هر زمان، تعقیب جزایی یا اجرای مجازات متوقف می‌گردد.

حسن معاشرت (خوش‌رفتاری)

بر اساس ماده ۱۱۰۳ قانون مدنی، زوجین (زن و شوهر) باید با هم به خوبی رفتار کنند و به عبارت دیگر حسن معاشرت داشته باشند. از جمله مواردی که می‌ تواند نوعی سوء معاشرت و بدرفتاری با زوجه (زن) محسوب شود، ترک همبستری با زوجه است. مگر در موارد استثناء و با اجازه زن، همچنین وجود عذر موجهی مانند سفری ضروری و…

به طور کلی تمام اموری که از نظر عرف و اجتماع توهین و بی‌احترامی محسوب ‌شود و یا اموری که با تداوم خانواده بر اساس محبت و دوستی طرفینی مخالفت داشته باشد، از موارد سوء‌ معاشرت و بدرفتاری است.

همچنین بر اساس ماده ۱۱۳۰ قانون مدنی رها نکردن حرفه‌ و شغلی که با مصالح خانواده یا حیثیت و آبروی زن مخالفت دارد از موارد نشوز و ناسازگاری مرد محسوب شده و نوعی سوء معاشرت و بدرفتاری می ‌باشد.

در صورت وجود سوء معاشرت شوهر، زن می‌تواند بر اساس ماده ۱۱۳۰ قانون مدنی، درخواست اجبار شوهر را به طلاق و جدایی نماید. زیرا بر اساس این ماده، در صورتی‌که دوام رابطه زوجیت و زناشویی، موجب عسر و حرج (سختی) زوجه (زن) گردد، او تکلیفی به ادامه زندگی ندارد و می‌ تواند با اثبات عسر و حرج و سختی در دادگاه، درخواست طلاق و جدایی نماید.

خودداری مرد از پذیرفتن زوجه (زن) در محل سکونت خود

از دیگر موارد نشوز مرد از نظر قانون که با معاشرت به معروف منافات و مخالفت دارد، عدم تهیه مسکن مشترک از سوی مرد برای خود و همسر است. این مورد می ‌تواند نوعی ترک نفقه نیز محسوب شود زیرا بر اساس ماده ۱۱۰۷ قانون مدنی، نفقه و خرجی زوجه همه‌ نیازهای متعارف و متناسب با وضعیت زن از قبیل مسکن، پوشاک، غذا، اثاث منزل و هزینه ‌های درمانی و بهداشتی و خدمتکار در صورت عادت یا احتیاج به واسطه‌ نقصان (کمبود) یا بیماری.

شوهری که از پذیرفتن زن در خانه خود خودداری نماید، ملزم و مجبور می ‌شود مسکن دیگری را برای زوجه (زن) تهیه کند، یا اگر مردی کانون خانواده را رها کرده و حاضر به سکونت مشترک نیست، زوجه می ‌تواند به عنوان سوء معاشرت و بدرفتاری و ترک زندگی و همچنین ایجاد عسر و حرج و سختی، درخواست رسیدگی از سوی دادگاه را نماید و بر اساس ماده ۱۱۳۰ قانون مدنی درخواست طلاق و جدایی کند.

ترک قسم

از دیگر موارد نشوز مرد، ترک حق قسم است. قانون مدنی در این مورد به روشنی تکلیف نکرده است، اما می ‌توان آن را از مصادیق حسن معاشرت و خوش ‌رفتاری شوهر نسبت به زن دانست.

حسن معاشرت زن و شوهر با یکدیگر، تابع عرف و روال زمان و مکان و با در نظر گرفتن وضعیت آنان است. چنانچه عرف زمان و مکان آن است که شوهر در اتاق زن شب را بگذراند باید در اتاق او باشد و هرگاه عرف و روال جداگانه‌ بودن اتاق آنها را ضروری بداند، کافی است شوهر شب را در منزل بگذراند.

عدم همکاری در تشیید (استحکام) مبانی خانواده و تربیت فرزندان

ماده ۱۱۰۴ قانون مدنی زن و شوهر را مکلف به معاضدت و همکاری در تشیید و استحکام مبانی خانواده و تربیت فرزند یا فرزندان خود می‌ کند. همکاری در اداره امور منزل، همراهی در زمان نیاز و درماندگی از این موارد است. تعیین حدود این امر با عرف و روال است و در این موارد اگر مرد بی ‌مبالاتی نماید و از کمک و همراهی کوتاهی نماید، به عنوان سوء معاشرت (بدرفتاری) و ایجاد عسر و حرج و سختی، می‌ تواند از مستندات طلاق و جدایی قرار گیرد.

خواننده گرامی می توانید برای مشاوره تخصصی درباره مصادیق نشوز با وکیل طلاق موسسه حقوقی کیانداد مشاوره نمایید.

در پایان کاربران عزیز اگر هر گونه سوالی داشته باشید، می توانید از طریق تماس با ما یا صفحه پرسش و پاسخ با وکلای تهران و شهرستانها در ارتباط باشید.

 

0
عدم تمکینعدم تمکین

عدم تمکین چیست

عدم تمکین چیست؟

در این مقاله می خواهیم درباره عدم تمکین چیست را طبق نظریه موسسه حقوقی کیانداد توضیح دهیم.

عدم تمکین

عدم تمکین یا نشوز (ناسازگاری) عبارت است از نافرمانی یکی از زوجین (زن و شوهر) در انجام وظایف و تکالیف زندگی مشترک. بنابراین نشوز تنها مختص زن نمی ‌باشد. نافرمانی زوج (مرد) و انجام ندادن مناسبات زندگی مشترک نیز نشوز محسوب می ‌شود.

ناشزه (ناسازگار) به چه کسی گفته می ‌شود؟

هرگاه زن بدون هیچ مانع شرعی از انجام وظایف زوجیت و زناشویی خود خودداری کند و در واقع از شوهر خود تمکین (اطاعت) نکند عدم تمکین از شوهر اتفاق افتاده و در اصطلاح به این زن ناشزه گفته می‌ شود.

ناشز به چه کسی گفته می‌شود؟

هرگاه مردی به وظایف خود در زندگی مشترک عمل نکند به او ناشز (ناسازگار) گفته می ‌شود. در این‌صورت زن می ‌تواند با مراجعه به دادگاه الزام همسر را به انجام وظایف و تکالیف قانونی و شرعی (دینی) خود درخواست نماید.

نشوز مرد شامل موارد مختلفی می ‌باشد مانند بدرفتاری و عدم پرداخت نفقه و خرجی و…

در چه شرایطی زن می‌ تواند از شوهر تمکین نکند؟

در صورتی که موانع مشروعی برای عدم تمکین زوجه (زن) وجود داشته باشد زن می ‌تواند از شوهر خود تمکین و اطاعت نکند:

۱- بر اساس ماده ۱۱۱۵ قانون مدنی چنانچه بودن زن با شوهر در یک منزل موجب ترس، ضرر بدنی مالی یا شرافتی برای زن باشد زن می ‌تواند منزل مشترک را ترک کرده و منزلی جداگانه اختیار کند و تا زمانی که زن در بازگشتن به منزل شوهر معذور باشد پرداخت نفقه و خرجی وی به عهده شوهر خواهد بود.

۲- در صورتی که شوهر منزل مناسب با وضعیت زن برای سکونت او پیدا نکند، در این صورت زن می ‌تواند به خانه شوهر نرود.

۳- هرگاه زن برای انجام تکلیف مذهبی واجب، اجازه بیرون رفتن از منزل را از شوهر بخواهد و شوهر اجازه ندهد زن می ‌تواند خارج شود و این امر موجب عدم تمکین وی و نشوز (ناسازگاری) زن نمی ‌شود.

۴- هرگاه پزشک خروج زن را از منزل برای درمان لازم بداند و شوهر اجازه ندهد، زن می ‌تواند خارج گردد و این امر از موارد عدم تمکین نمی ‌باشد.

۵- اگر زن در دوره عادت ماهانه یا دوره نفاس باشد می‌ تواند از رابطه زناشویی خودداری نماید.

۶- چنانچه مرد دچار بیماری مقاربتی شده است، بر اساس ماده ۱۱۲۷ قانون مدنی زن می ‌تواند از تمکین خاص خودداری نماید.

خواننده گرامی می توانید برای مشاوره تخصصی درباره عدم تمکین با وکیل طلاق موسسه حقوقی کیانداد مشاوره نمایید.

در پایان کاربران عزیز اگر هر گونه سوالی داشته باشید،می توانید از طریق تماس با ما یا صفحه پرسش و پاسخ با وکلای تهران و شهرستانها در ارتباط باشید.

طراحی سایت و سئو سیبل